Botswana

Oppervlakte: 600.370 vierkante km (14,5 keer Nederland)

Aantal inwoners: 1.5 miljoen

Ik ben eerder al eens in Chobe National Park geweest. Eerst de recentere foto's, geplaatst op 3 december.


Ik ben in L'stone drie Belgen tegen gekomen met wie ik een stuk zal samen reizen. Leuke gasten die in Belgie zijn gestart en nu dus ook in Zambia zijn. Dit is de grens met Zambia en Botswana. Op de pont naar Botswana.

Op de camping staan we aan een meertje waar Hippo's in zitten. Is weer eens wat anders dan eendjes kijken...

die kringels in het water zijn de hippo's

Dit zijn de belgen. Gelijkenis met de vorige foto....?

De meters kunnen onderhand geen andere stand meer aan nemen. Constant hetzelfde op de eindeloos lange, rechte wegen.

en zo ziet eindeloos lang er dus uit.

uitzicht tijdens het rijden. Regelmatig zien we olifanten in de bush.

Ook leuk; wilderbeast

In Botswana liggen de grootste Salt PAns ter wereld. Volgens de Lonely Planet 130.000 vierkante km aan zout.... Behoorlijk groot dus. Ik had daar een artikel over gelezen en wilde ze erg graag eens in het echt zien. Probleem is alleen dat het niet toeristisch is daar dus er lopen geen gewone wegen heen. We wisten (dmv de kaart) waar we waren en dus ook aan welke kant ze moesten liggen. Op zoek naar de pans dus!

We konden ze niet vinden. Het enige wat we vonden was een grote fabriek in de middle of nowhere. We vroegen of we alsjeblieft een kijkje mochten gaan nemen achter dat grote hek waar we voor stonden. NO! na wat aandringen en lief gedrag van onze kant dachten we geluk te hebben. Hij overlegde met een collega en kwam uit z'n kantoor. "Do you want to see the salt?" "Here it is!" Voila....

we komen op mooie plekken tijdens de zoektocht. Plaatje he...?!

In de lodge waar we die avond verbleven raakten we aan de praat met een vent die onderzoek deed naar de bruine Hyena. Dit deed hij vanuit de Bush, maar ook op de pans! Hij wist waar ze waren en hoe we er konden komen. We moesten eerst maar eens naar zijn Camp komen, dan kregen we instructies. Dat kamp lag dus wel midden in de bush. Op deze foto zijn we onderweg naar het camp.

Zeer moeilijke piste. Soms goed gravel, soms dit; Los zand van ongeveer 30cm diep. Dat is niet makkelijk te rijden met maar twee wieltjes!

volgens mij vind ik dat alleen niet erg!

actie foto..

we gaan steeds verder de bush in en komen nu opp een gravel weg

echt recht door de bush dus.. Zo gaaf rijden dit. HMMMMMM

onderweg komen we zebra's tegen

Aankomst in het Camp. Glenn de baas met zijn assistens Leo verwelkomen ons.

Na een bakje koffie en wat uitleg over wat we konden verwachten (eindeloze vlaktes waar je heel makkelijk verdwaald, geen water beschikbaar, geen mensen aanwezig in de wijde omtrek, zeer warm, uitkijken voor ' putten' in het zout, gewoon een wak zoals in het ijs enz) gaf hij het advies om hout mee te nemen om 's avonds een vuur te kunnen maken. (ja ja, we wilden er blijven slapen). Dat vuur is niet alleen gezellig maar zou ook de leeuwen op afstand moeten houden......

"Ok jongens, jullie hebben bijna 10 liter water pp. En denk eraan; Blijf bij elkaar, mocht je verdwalen; blijf dan bij je motor! Ga nooit lopen dolen daar. Zorg dat je goede sporen maakt zodat je altijd je weg terug kan vinden. Mocht het gaan regenen, dan komen jullie terug naar het Camp. Enne, houdt je oogjes open he jongens..?!" Ja Glenn, zullen we doen. Geloof me, we nemen je adviezen bloedserieus!! Het begin van de PANS!

dit is de reden waarom we die adviezen serieus nemen, ik vind mezelf iets mooier met huid.

op de pans aangekomen blijkt het nauwelijks te doen. We zakken ver weg in het zout wat zo glad als ijs is. Ik red me nog redelijk met m'n noppenbanden, de belgen hebben echter geen noppen en vallen regelmatig.

uitzichtje zo he?

ik heb de boel een beetje verkend en gezegd dat het verderop heel mooi is. Dat moet je zien! We besluiten de motoren achter te laten. De Belgen kwamen er gewoon niet door. Te voet verder dus!

Ook Ike is het niet helemaal eens met het zout. De ketting raakt vol en staat na een kwartiertje ploeteren zo strak als een viool snaar. Vieze bagger dat zout man!

de zon is al bijna onder tegen de tijd dat we weer van de pans af zijn. Op weg terug naar het Camp. Overnachten daar was geen optie omdat we in geval van nood nooit snel weg konden met dan zompige, zuigende zout aan onze wielen. Dat risico was iets te groot.

Terug in het kamp zijn Glenn en Leo er niet. We besluiten om onze matjes in de keuken uit te rollen en daar te gaan slapen. De keuken is overigens gewoon een open tent (geen opstaande randen) met een kookmogelijkheid. Toen Glenn terug kwam verzocht hij ons echter vriendelijk doch zeer dringend ALS DE SODEMIETER weg te gaan van die plek en een afgesloten tent als slaapplek te pakken. "waarom??" Nou.....

hierom! Deze jongen liep tien minuten nadat ik was opgestaan over de plek waar zojuist m'n matje nog lag. Ook aan de leeuwen die regelmatig door het kamp schijnen te lopen hadden we niet gedacht.

vies beest waardoor je niet gebeten wilt worden!

het bruine Hyena project.

's Morgens ontbijt in de bush. Heerlijk, al die geluiden die je hoort. Hier gingen we gisteravond dus liggen.

uitzicht vanuit de 'keuken'

en weer op de terugweg. Terug naar de lodge waar we onze bagage hadden achter gelaten.

De reis gaat verder in Namibië.

Foto's in Chobe National Park.